ریسک

ریسک

ریسک عبارت است اندازه ی ناتوانی بالقوه در دستیابی به اهداف کل برنامه در محدوده ی هزینه ای، زمانی و فنی مشخص؛ و دارای دو مولفه است:

۱-احتمال ناکامی در دستیابی به خروجی های خاص،

۲-پیامدها یا تاثیرات این ناکامی.

در واقع، باید گفت که استراتژی تامین و اکتساب محصول، مدیریت ریسک را مخاطب خود قرار می دهد. مدیر برنامه/ پروژه باید حوزه های ریسک را شناسایی کرده و آن ها را در سرتاسر برنامه مدیریت نماید. استراتژی تامین به نحوی کاهش ریسک در سطح محصول را شرح می دهد.

حوزه های ریسک عمدتا عبارتنداز: تهدیدات و مطالبات، فناوری، طراحی و مهندسی، ساخت و تولید، پشتیبانی، هزینه و زمان. برای راحتی کار، معمولا از دسته بندی زیر استفاده می شود:

ریسک فناوری:

ریسک ناشی از بالغ نشدن و یا عدم دسترسی به موقع به یک فناوری مورد نیاز.

ریسک تکنیکی(فنی):

ریسک ناشی از عدم دستیابی محصول به اهداف عملکردی اش، عدم توسعه محصول در چارچوب زمانی معین شده، یا افزایش هزینه برنامه.

ریسک ناشی از فعالیت های مرتبط با فناوری، طراحی و مهندسی، ساخت و فرآیندهای فنی تست ، تولید و لجستیک.

ریسک ها یکی از تهدیدات مهم در قبال موفقیت یک پروژه به شمار می روند و بر سه متغیر اصلی پروژه یعنی زمان، هزینه و عملکرد فنی اثرات فنی می گذارند. در صورتی که محصول پروژه از عملکرد فنی بالایی برخوردار بوده و در عین حال با محدودیت زمان و هزینه نیز مواجه باشد، پروژه با خطر دست نیافتن به اهداف خود در هزینه، زمان و عملکرد فنی روبه رو خواهد شد.

یکی از عوامل مهم در ایجاد ریسک، فناوری های مورد نیاز پروژه است. به عبارت دیگر، وقتی فناوری مورد نیاز به موقع بالغ نگردد و یا در دسترس قرار نگیرد، پروژه به مخاطره خواهد افتاد. فاصله بین وضعیت فعلی یک فناوری تا وضعیت مطلوب آن معیاری است برای اندازه گیری ریسک اولیه ناشی از بکارگیری آن فناوری در پروژه. اختلاف این دو سطح می تواند نشان دهنده مقدار ریسک فنی ناشی از این فناوری باشد. هر چه فاصله بیشتر باشد، مقدار ریسک افزایش می یابد؛ و به همین نسبت افزایش زمان و هزینه را به دنبال خواهد داشت.

0 پاسخ ها

نظر بدهید

مایل به ملحق شدن به بحث هستید ؟
تمایل به کمک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *